Ik heb mijn favoriete nagellak merk gevonden! Denk ik. Want ik heb nog niet zo erg veel merken uitgeprobeerd tot hiertoe. Dus mijn mening is nog onder voorbehoud…

Sinds ik aan het lakken geslaan ben sla ik het nagellakschap in de parfumerie niet meer over. Mijn eerste felle lakje komt van Chanel. Werkt prima. Even wennen aan het korte, ronde uiteinde van het borsteltje, maar het lakje laat zich prima aanbrengen en is niet te dik. Alleen. Na slechts 1 dag op de nagels begint het al te ‘chippen’. Na drie dagen moet het er echt af.

Christian Dior doet het vast beter. Dacht ik. Ik kocht onlangs in Rotterdam een prachtig paars lakje. Helemaal enthousiast ging ik aan de slag. En haalde er weer af. En probeerde nog eens opnieuw…Noppes! Veel te dik. Echt niks voor mij! Dior lakje, hoe mooi je ook bent…helaas voor mij een no-go.

Artdeco dan maar. Ik gebruikte het donkerpaarse lakje (hoe kan het ook anders) maandagmorgen, ditmaal kwamen de teennagels aan de beurt. het werd tenslotte mooi weer! Dat lukte prima. En het ziet er nog steeds mooi uit. Maar ik had dan ook niet het probleem van die lastige linkerhand natuurlijk. Toen ik het lakje nadien ook voor de handen wilde gebruiken was ik iets minder enthousiast… Het lukte wel maar…nah… niet zo goed.

Op naar Koh. Ik kocht een flesje in Rotterdam, het aanbrengen lukte wonderwel snel, maar de kleur, hier had ik toch een serieuze inschattingsfout gemaakt. Niets voor mij die duochrome lakjes, tenzij in een heel donkere kleur zodat het bijna niet meer opvalt dat het duochrome is. So, what’s the point?

Maar aangezien het lakken een stuk vlotter ging, een dunne textuur en toch genoeg met twee laagjes, besloot ik enkele nieuwe Koh lakjes aan te schaffen.

Begin deze week kliederde ik met dit lakje:

Ik ben nog steeds geen heldin wat betref nagellak aanbrengen, maar al doende leert men! Ik geef dus niet op!

Wat denken jullie? Kan ik ermee over straat?