Ik kocht deze reinigingsolie tijdens mijn laatste Rotterdam bezoekje en mijn eerste kennismaking met Skins.
Zoals je kan zien op de foto is er nog niet zo heel veel van gebruikt…ik vertel je hoe dat komt.
De eerste ‘gebruiksdagen’ was ik heel erg te spreken over dit product, het reinigt je huid super makkelijk en is zacht, alleen ontdekte ik dat je het beter niet op de ogen kan gebruiken, althans, als je niet met een waas voor je ogen wilt achterblijven na gebruik.
Ik doe een pompje in mijn hand, wrijf dit uit over mijn gezicht en doe er dan water bij zodat het een klein beetje (echt ieniemienie) gaat schuimen. Meestal gebruik ik dan nog een wattenschijfje om nogmaals over de huid te gaan. Daarna spoel ik goed af.
Waarom werd ie dan tot nu toe zo weinig gebruikt? Wel, de huid voelt, euh, olieachtig aan na gebruik. Er lijkt wel een film over je huid te leggen wat je uiteraard met water niet wegkrijgt, olie en water combinatie, you know. Dus grijp ik achteraf naar de tonic om toch een beetje dat frisse gevoel te krijgen. Ook vind ik het best wel vervelend dat telkens als ik de fles wil nemen, ze, ja weeral, olieachtig (lees vet) aanvoelt.
En dus merkte ik na zo’n week gebruik dat ik toch weer teruggreep naar mijn Kiehl’s reinigingsgel. Lekker snel en fris.
Maar laat ik even duidelijk zijn. Ik ben helemaal tevreden over de werking van Laura Mercier’s reinigingsolie. Hij reinigt goed, is erg zacht en heeft, nog niet verteld, een neutrale geur. Ik vermoed dat ik deze in de winter (Euh…nu al? Hallo? Waar is de zon?) weer terug boven haal, als mijn huid wat droger en stroever wordt door de koude. En ik sowieso langer in de badkamer wil blijven omdat het in de gang dan veel te koud is…
Gebruik jij weleens een reinigingsolie?
)
